Projekt „W Poszukiwaniu Harmonii”, realizowany w ramach pracy dyplomowej Darii Chruścińskiej, Gabrieli Laszuk i Natalii Nowikow (produkcja teatralna i organizacja widowisk), to interdyscyplinarna inicjatywa społeczno-artystyczna, która łączy młodych twórców, otwiera kulturę na mieszkańców Łodzi i zaprasza odbiorców do doświadczenia sztuki jako formy samopoznania. Wernisaż wystawy odbędzie się 22 maja w zabytkowym Pałacu Alfreda Biedermanna przy ulicy Franciszkańskiej 1/5 w Łodzi. Otwarcie zaplanowano na godzinę 18:00. Wstęp jest bezpłatny.

Sztuka dla każdego

Projekt opiera się na idei „estetycznej samowiedzy”, rozwijanej przez badaczkę i filozofkę, Irenę Wojnar. Według jej koncepcji sztuka nie pełni wyłącznie funkcji estetycznej – może stać się drogą do budowania harmonijnej osobowości, przestrzenią refleksji i autentycznego wyrażania siebie. Organizatorzy wydarzenia przekładają tę myśl na praktykę, tworząc doświadczenie angażujące wiele zmysłów i dziedzin artystycznych.

W wydarzenie zaangażowane są osoby z różnych środowisk, a program uwzględnia również potrzeby osób z niepełnosprawnościami słuchu i wzroku. 23 maja o godzinie 12:00 odbędzie się oprowadzanie kuratorskie z przewodnikiem posługującym się Polskim Językiem Migowym. Centralnym elementem wydarzenia są trzy autorskie cykle fotograficzne, których wspólnym mianownikiem staje się nostalgia – rozumiana nie jako ucieczka od rzeczywistości, lecz próba odnalezienia sensu, bezpieczeństwa i własnej tożsamości.

Tęsknota za człowieczeństwem

Projekt Julii Pietraszuk przenosi odbiorców do świata przypominającego miejską dżunglę. Bohaterowie fotografii, ubrani w zwierzęce kostiumy, funkcjonują w przestrzeni miasta niczym uczestnicy nieustannej walki o pozycję, uznanie i przetrwanie. Cykl staje się symboliczną opowieścią o współczesnym człowieku – rozdwojonym między potrzebą dominacji a tęsknotą za utraconą autentycznością.

Seria jest zarazem komentarzem do napięć społecznych i politycznych, które kształtują współczesną tożsamość – od lokalnych hierarchii po globalne mechanizmy władzy. Nostalgia w tych obrazach nie jest ucieczką, lecz cichym protestem przeciw temu, że musimy udawać, by przetrwać  – tłumaczy Julia.

Powrót do przestrzeni

Cykl Joanny Truszczyńskiej zatytułowany „Weź głęboki wdech” opowiada o tęsknocie za przestrzenią – zarówno fizyczną, jak i symboliczną. Artystka wraca do rodzinnej wsi, której krajobrazy stały się dla niej synonimem bezpieczeństwa, wolności i nadziei. Fotografie, zostają wzbogacone o stworzone przez autorkę rzeźby, nadające całemu projektowi surrealistyczny charakter.

Aby połączyć obie te sfery, głównym bohaterem cyklu fotografii będą malownicze krajobrazy w Czechowie, mojej rodzinnej wsi, które towarzyszyły mi podczas dorastania. Rozległe, emanujące spokojem i pradawną mądrością plenery ukształtowane przez lodowiec. We wspomnianych przestrzeniach ulokowałam wykonane przeze mnie rzeźby, co pozwoliło na uzyskanie surrealistycznego klimatu ewoluującego wspomnienia i uczucia nostalgii  – opowiada Joanna.

Wspomnienia z dawnych lat

Z kolei Kacper Trzeci w projekcie „Nie-miejsca dzieciństwa” tworzy fotograficzno-dźwiękową mapę wspomnień związanych z Częstochową. Podwórka, piaskownice i osiedlowe zaułki przestają być anonimowymi fragmentami miasta – stają się osobistymi miejscami pamięci.

To projekt, który redefiniuje pojęcie nie-miejsca, przenosząc je w obszar pamięci osobistej i nostalgii. Towarzyszy mu materiał dźwiękowy: zapis rozmów z mieszkańcami tworzący intymny, subiektywny pejzaż miasta. Poprzez fotograficzne interwencje obrazy tych miejsc nabierają cech wspomnienia – są rozmyte, nieuchwytne, pełne emocji. W rezultacie powstaje magiczna mapa Częstochowy, oparta na pamięci i wspólnym doświadczeniu – uzupełnia Kacper.

Sztuka jako doświadczenie wspólnoty

Organizatorki podkreślają, że projekt ma również wymiar społeczny. „W Poszukiwaniu Harmonii” powstało po to, by pokazać, że Uniwersytet Łódzki może być aktywną częścią miejskiej tkanki, a działania studentów nie muszą pozostawać zamknięte w środowisku akademickim.

Interdyscyplinarny charakter wydarzenia rozwija także ideę współpracy pomiędzy młodymi artystami reprezentującymi różne dziedziny sztuki. Dzięki temu projekt staje się przestrzenią eksperymentu, wymiany doświadczeń i tworzenia nowych form kultury.

Do kiedy trwa wystawa?

Wystawę będzie można oglądać od 22 do 29 maja 2026 roku. Oprócz fotografii prezentowane będą również filmy, rzeźby, kostiumy i elementy audiowizualne przygotowane przez studentów Uniwersytetu Łódzkiego oraz Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi.