Młodzi w Łodzi   »   Mło­dzi łodzia­nie i ich pomy­sły na życie

Mło­dzi łodzia­nie i ich pomy­sły na życie12.10.2009

Mał­go­sia jest eko­no­mistką, pra­co­wała w banku. Paweł to lekarz. Razem zało­żyli Gale­rię Sztuki. — Jesteśmy „poko­le­niem Y” — mówią o sobie. — Mniej cenimy pogoń za pie­nią­dzem i pracę w kor­po­ra­cji. Chcemy mieć czas dla sie­bie i naszej pasji.

Mał­go­sia Sztobryn-Robak ma 25 lat. Skoń­czyła eko­no­me­trię na Uni­wer­sy­te­cie Łódzkim, od trze­ciego roku stu­diów zapi­sy­wała się na prak­tyki w ban­kach. Była na stażu w cen­trali Pekao w War­sza­wie, na który zapro­szono kil­ku­na­stu naj­lep­szych stu­den­tów z Pol­ski. Zaj­mo­wała się ana­li­zami finan­so­wymi, robiła spra­woz­da­nia. Myślała, że kor­po­ra­cja to jej przyszłość. — Moi rówie­śnicy lepiej się w tym odnaj­do­wali. Mia­łam z takiej pracy mało satys­fak­cji, ale sądzi­łam, że to moja wina i chwi­lowy kry­zys — mówi.

W końcu jed­nak tra­fiła na spo­tka­nie, na któ­rym usły­szała o „poko­le­niu Y”. Reży­ser Krzysz­tof Krauze mówił, że dziś coraz wię­cej mło­dych ludzi doce­nia sztukę, ambitny film. Nie chcą pędzić przez życie w dro­gim samo­cho­dzie i cią­głym pośpiechu. — To było o mnie — oce­niła Mał­go­sia i stwier­dziła, że kor­po­ra­cja nie musi być jej prze­zna­cze­niem.

Gdy prze­czy­tała w pra­sie o dota­cjach z Unii Euro­pej­skiej dla nowych firm, zapra­gnęła otwo­rzyć galerię. — Marzyliśmy o miej­scu z kli­ma­tem, do któ­rego będziemy mogli zapra­szać zna­jo­mych oraz arty­stów — dodaje Paweł, mąż Mał­gosi.

Na waka­cje — a wła­ści­wie była to podróż poślubna — wybrali się do Fran­cji, do zna­jo­mych rodzi­ców, któ­rzy tam pro­wa­dzą gale­rię. Po powro­cie byli już pewni. — Niestety, nie dosta­li­śmy dota­cji z Unii Euro­pej­skiej — opo­wiada dziew­czyna. Zna­la­zła inną moż­li­wość. Reje­stru­jąc się jako bez­ro­botna, otrzy­mała w kon­kur­sie 18 tys. zł z urzędu pracy. Za te pie­nią­dze kupiła biurko, regały i sys­temy do wie­sza­nia obra­zów.

Paweł Robak (27 lat) jest leka­rzem, obro­nił dok­to­rat. Leczy pacjen­tów w Kli­nice Hema­to­lo­gii Szpi­tala im. Koper­nika. Po pracy jeź­dzi do gale­rii i pomaga w przy­go­to­wa­niach do otwarcia. — Lubimy to — mówi. Razem cho­dzą na wer­ni­saże, kon­certy jaz­zowe, festiwale. — Łódź jest zna­ko­mita pod tym wzglę­dem, naprawdę dużo się dzieje — oce­niają.

Wiele osób sądzi, że Mał­go­sia i Paweł są absol­wen­tami Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych. I dzi­wią się, sły­sząc, że jest ina­czej. Ale mimo że „nie są z kręgu” zna­leźli wielu chęt­nych arty­stów, któ­rzy będą się w gale­rii wysta­wiać. Mło­dzi łodzia­nie nasta­wiają się na sztukę nowo­cze­sną. Nie ukry­wają też, że gale­ria powinna na sie­bie zaro­bić. Docho­dem dla nich będzie marża ze sprze­daży każ­dego obrazu. — W Łodzi jest coraz wię­cej osób zamoż­nych, które zaczy­nają się inte­re­so­wać i inwe­sto­wać w sztukę — mówi Paweł. — Jest też dru­gie poko­le­nie osób boga­tych, dzieci przed­się­bior­ców. To czę­sto osoby młode, przy­zwy­cza­jone do dobrego auta i ładnego miesz­ka­nia, które dziś poszu­kują cze­goś nowego, jakiejś war­to­ści doda­nej do tego, co mieli już ich rodzice. Oni też czę­sto odnaj­dują się w sztuce.

Dla nich pie­nią­dze nie są bar­dzo ważne. Czyli… zre­zy­gnują z zagra­nicz­nych wakacji? — Nie, bo to przy­goda, a z tych „poko­le­nie Y” czer­pie wiele wra­żeń — tłu­ma­czy Małgosia. — Ale nie musi być to czte­ro­gwiazd­kowy hotel. Wręcz prze­ciw­nie, jaki­kol­wiek noc­leg i dużo zwie­dza­nia, pozna­wa­nia.

W sobotę Mał­go­sia i Paweł zapra­szają na pierw­szy wer­ni­saż, połą­czony z otwar­ciem Gale­rii Sztuki (godz. 18, ul. Więc­kow­skiego 18, wer­ni­saż wystawy malar­stwa Anny Sidorkiewicz-Wrodyckiej „Dwa for­maty czasu”).

Źródło: Gazeta Wybor­cza Łódź