Młodzi w Łodzi   »   Le Monde o Łodzi: prze­miany w pol­skim Man­che­ste­rze

Le Monde o Łodzi: prze­miany w pol­skim Man­che­ste­rze03.11.2011

„Dawny bastion włó­kien­nic­twa — pol­ski Man­che­ster — stał się domem dla wielu firm informatycznych” — pisze o Łodzi fran­cu­ski „Le Monde”. Arty­ku­łowi na temat trans­for­ma­cji mia­sta poświę­cił pół­to­rej strony.

„Są mia­sta, które wabią nie­usta­jąco nasta­wione na tury­stów, jak Kra­ków. Są mia­sta obskurne, szorst­kie jak łapska mary­na­rzy, które swoje prze­żyły i są bar­dziej surowe wobec samych sie­bie niż odwie­dza­ją­cych je gości” — zaczyna opo­wieść o Łodzi w wyda­niu z 2 – 3 paź­dzier­nika Piotr Smo­lar, publi­cy­sta „Le Monde”. „Na każ­dym rogu można natknąć się zarówno na nowiut­kie bloki, jak i na ruiny. Łódź, mia­sto kon­tra­stów, jest także szkłem powięk­sza­ją­cym, uka­zu­ją­cym nie­zwy­kłe prze­miany w Pol­sce w ostat­nich dwu­dzie­stu latach” — pisze dzien­ni­karz.

Autor krótko nawią­zuje na do histo­rii. „Umę­czeni ojco­wie i syno­wie, matki i córki co wie­czór wra­cali do swo­ich kamie­nic sto­ją­cych rów­niutko niczym domki z kloc­ków Lego na tyłach fabryki. Bar­dziej niż wła­dze poli­tyczne zaj­mo­wali się wszyst­kim wielcy przed­się­biorcy, jak Izrael Poznań­ski czy Nie­miec Karol Sche­il­ber. Kwa­tery pra­cow­ni­cze, szkoły, szpi­tale, remizy stra­żac­kie. Każda z fabryk była mia­stem w mie­ście”.

Smo­lar przy­po­mina długą i nie­ła­twą drogę, jaką prze­szła Łódź od początku trans­for­ma­cji. „Upa­dek komu­ni­zmu w 1989, a dwa lata póź­niej upa­dek Związku Radziec­kiego pogrą­żyły sek­tor włó­kien­ni­czy. Nagle, gdy zamknął się rynek wschodni, rosnące bez­ro­bo­cie dotknęło 30 proc. ludzi aktyw­nych zawo­dowo. Spa­dło ono do dzi­siaj do około 10 proc., co pla­suje się bli­sko śred­niej kra­jo­wej”.

Opo­wiada, jak teraz wygląda mia­sto. „Dzi­siaj nie­które czę­ści dziel­nic fabrycz­nych zupeł­nie się odmie­niły. Dawne warsz­taty prze­kształ­cono w wyso­kie na pięć metrów lofty. Naj­bar­dziej spek­ta­ku­lar­nym przy­kła­dem nowo­cze­sno­ści jest Manu­fak­tura, naj­więk­sze cen­trum han­dlowe Europy Wschod­niej, zbu­do­wane w miej­scu fabryki Izra­ela Poznań­skiego, naj­bo­gat­szego łodzia­nina końca XIX wieku”.

Następ­nie autor prze­cho­dzi do pre­zen­ta­cji tego, co jest w budo­wie. „Naj­bar­dziej monu­men­tal­nym pro­jek­tem jest Nowe Cen­trum Łodzi. Obecny dwo­rzec kole­jowy, o odpy­cha­ją­cym wyglą­dzie, po zapad­nię­ciu zmroku pogrą­żony w żółtawym świe­tle, zosta­nie zamknięty w poło­wie paź­dzier­nika. Będzie to sygnał star­towy dla histo­rycz­nego pro­jektu, roz­pla­no­wa­nego na powierzchni 90 hek­ta­rów, pole­ga­ją­cego na umiesz­cze­niu na głę­bo­ko­ści 16,5 metra nowego dworca zdol­nego do obsłu­gi­wa­nia szyb­ko­bież­nych pocią­gów, o cał­ko­wi­tym kosz­cie inwe­sty­cji w wyso­ko­ści pra­wie dwóch miliar­dów zło­tych (451 milio­nów euro)”.

Autor odnosi się do budo­wa­nia wize­runku mia­sta jako przy­ja­znego fir­mom BPO. Przy­po­mina, że w Łodzi stu­diuje 120 tys. ludzi. „Nade­szła era usług. Artur Urbań­ski, 42 lata, sym­bo­li­zuje tę przy­szłość. Ten przed­się­biorca zało­żył w 1996 r. pierw­sze przed­się­bior­stwo start-up w mie­ście wyspe­cja­li­zo­wane w two­rze­niu stron inter­ne­to­wych i zasto­so­wań infor­ma­tycz­nych. Od tam­tej pory AMG-net zostało odku­pione przez fran­cu­ską firmę BULL i zatrud­nia 450 pra­cow­ni­ków. Spółka prze­wi­duje zatrud­nie­nie kolej­nych 100 osób w przy­szłym roku”.

Źródło: Gazeta Wybor­cza Łódź