Realizatorzy zapraszają osoby w różnym wieku (dzieci i dorosłych oraz osoby starsze), zarówno kobiety jak mężczyzn na 1-2 dni zdjęciowe. Zrealizowany zostanie film fabularny z programu 30 minut pt. „Koleżanki” scenariusz i reżyseria Sylwester Jakimow, zdjęcia odbywają się w Łodzi.

„Koleżanki”

Dwie nastolatki wyruszają w piątkową, wieczorną podróż po mieście. Wystrzałowo ubrane, po dawce alkoholu zwracają na siebie uwagę zachowując się wyzywająco i wulgarnie – zaczepiają przechodniów, pasażerów autobusu. Podczas podróży w dyskusji obu dziewczyn powraca intymny problem nastolatki z jej „chłopakiem”.
Film składa się z retrospekcji bohaterki i retrospekcji mijanych przez nią ludzi.

reżyseria: Sylwester Jakimow
scenariusz: Sylwester Jakimow
Producent: Stowarzyszenie Filmowców Polskich – Studio Munka
Koproducent i producent wykonawczy: SF Kadr
Współfinansowany przez: Polski Instytut Sztuki Filmowej

Osoby zainteresowane prosimy o kontakt oraz przesyłanie zdjęć na podany poniżej adres:

martus.banaszek@wp.pl
42 288 51 00 Biuro w Łodzi
Studio Filmowe Kadr

Źródło: Informacje Studia Filomwego KADR

Na pierwszą edycje kursów zapisywać się można do 5 sierpnia 2010.

Nasze kursy językowe prowadzone przez młodych entuzjastycznych ludzi z zagranicy po angielsku, bogata oferta językowa, niestandardowe metody nauczania w przystępnej cenie są doskonałym połączeniem nauki z zabawą.

Bogata oferta językowa i atrakcyjna forma zajęć idą w parze z przystępną ceną, dzięki czemu kursy AIESEC University są pierwszą tak korzystną alternatywą dla dużo droższych ofert szkół językowych. To pierwsze tego typu rozwiązanie w Polsce!

Dodatkowo w ofercie:

•Najbardziej atrakcyjna cena na rynku
•Zajęcia prowadzone przez native speakera
•Nauka języka obcego po angielsku
•Nacisk na praktyczne zastosowanie języka
•Różne poziomy zaawansowania przy bardziej popularnych językach
•Testy diagnostyczne pozwalające monitorować postępu uczestników kursu

Dla pierwszych 50 osób 200 zł za kurs!

Naprawdę warto:

! Intensywnie : 2*120 minut w tygodniu

! Tanio: 1 h = 7 zł

! Oryginalnie: konwersacje w małych grupach, language tour:)

! Wielokulturowo:)

Ponadto możliwość integracji poza godzinami kursu:)

W razie jakichkolwiek pytań, piszcie:
goslawa11@gmail.com,
gg: 13430894

Więcej informacji:

http://www.facebook.com/home.php?#!/group.php?gid=135201829836634&ref=ts

www.learnbyplay.pl

 Źródło: Informacje Organizatora

Marek Kotkowski z działu ds. bytowych studentów twierdzi, że I DS, jak również przeznaczony do remontu II DS, zamieszkiwało po 350 studentów. Teraz „Medyk” ma przyjąć co najwyżej 390 studiujących.

- Część pokojów dwuosobowych zamieni się w trzyosobowe, ale nie będzie to dotyczyło miejsc zajmowanych przez studentów trzeciego roku i starszych – mówi Kotkowski.

Ale mieszkańcy Lumumbowa, gdzie stoją I DS oraz II DS, nie dowierzają uczelni. Po pierwsze, z ogłoszonych przez uniwersytet list wiadomo, że miejsce w „Medyku” na rok 2010/2011 zdobyło już 369 studentów. A przecież UM musi jeszcze gdzieś zakwaterować masę pierwszoroczniaków, którzy niedawno dowiedzieli się, że zdobyli indeks i mogą składać podania o akademik do 31 sierpnia. Po drugie, uczelnia, mimo pogorszenia się warunków w „Medyku”, od października podnosi miesięczny czynsz. Np. miejsce w pokoju trzyosobowym drożeje z 240 do 270 zł. – Podwyżka wynika ze wzrostu kosztów mediów oraz inflacji – zapewnia Przemysław Andrzejak, pełnomocnik rektora ds. rozwoju i promocji UM. Według Andrzejaka, remont „Synapsy” był uzgodniony z samorządem studenckim, a studiujący wielokrotnie zwracali się o jego przeprowadzenie. Kotkowski precyzuje, że po remoncie II DS studenci z pięter nie będą musieli schodzić do sanitariatów w piwnicy, bo wreszcie znajdą się one w pokojach.

- Tak poważnego remontu nie da się przeprowadzić bez wyłączenia budynku z użytkowania – mówi Andrzejak. – Standard naszych akademików nie jest powodem do dumy i chcemy to zmieniać.

Uniwersytet Medyczny do wakacji dysponował czterema akademikami. Piątym uczelnia pochwaliła się przed miesiącem. Nowy gmach to zasługa kryzysu. Deweloper Remo-Bud nie zdołał wykończyć apartamentowca, zawarł więc układ z uniwersytetem. Studenci mogą zamieszkać w luksusie, płacąc nawet 900 zł, jednak opłaty zgarnie deweloper. Z list UM wynika, że chętnych na nowy akademik było dotychczas 14 Polaków, ale oferta jest adresowana głównie do studentów z zagranicy.

Źródło: Dziennik Łódzki

I Dom Studencki ma przygarnąć część "wygnańców" z II DS (© Jakub Pokora)

Z dziewięciu akademików PŁ wypadł przewidziany do remontu „Arbuś”, czyli I dom studenta. W związku z tym uczelnia zaostrzyła kryteria ubiegania się o miejsca. Głównym kryterium będzie dochód netto, nieprzekraczający 550 zł na osobę w rodzinie oraz odległość od miejsca zamieszkania do uczelni powyżej 50 km. Za to nie ma podwyżek czynszów – miejsce w pokoju jednoosobowym dalej kosztuje 290 zł na miesiąc, w dwuosobowym – 260 zł, w trzyosobowym 220 zł. Wyjątkiem jest IX DS PŁ, gdzie pokój jednoosobowy kosztuje 320 zł, dwuosobowy 280 zł. Trzyosobowych nie ma.

Przyjęci na Uniwersytet Łódzki mogą składać podania o miejsce w akademiku do 31 sierpnia. Ceny za miejsce w pokoju trzyosobowym to 240 lub 260 zł. Miesięcznie za mieszkanie w pokoju dwuosobowym trzeba zapłacić od 280 do 300 zł.

Źródło: Dziennik Łódzki

Podania o miejsce w akademiku składać można do 2 sierpnia. (© archiwum)

„Jonatan” to program społeczny, który włoska firma Indesit przeszczepiła na polski grunt, aby szkolić i dawać pracę młodym ludziom z trudnych środowisk. Właśnie zaczęła się jego pilotażowa edycja, do której zakwalifikowano osiem osób. Sylwia jest wśród nich jedyną dziewczyną. – O tym programie usłyszałam od wychowawcy z domu dziecka – mówi. – Zgłosiłam się z ciekawości. Na razie wszystko bardzo mi się podoba. Chłopcy są ok. Mimo że jestem jedyną dziewczyną, nie czuję się wyobcowana.

Sylwia skończyła już 18 lat i – jak wszyscy dorośli wychowankowie domu dziecka – musi iść na swoje. Czeka jeszcze na mieszkanie od gminy. W ramach programu będzie mogła zdobyć kwalifikacje zawodowe, bo w Indesicie zaproponują jej specjalistyczne kursy, które kończą się licencją na operatora wózka widłowego, elektromontera czy emaliera. – Mało kobiece zajęcia – śmieje się Sylwia – ale spróbuję wszystkiego, żeby przekonać się, co najbardziej mi odpowiada. Teraz praca będzie mi bardzo potrzebna.

Program „Jonatan” powstał we Włoszech, w Indesit Company. Po 11 latach funkcjonowania firma postanowiła go pilotażowo wprowadzić w Łodzi – mieście, gdzie ma dwie fabryki i zatrudnia około 2500 osób. Jest skierowany do osób w wieku 17-20 lat, które z różnych przyczyn (np. patologiczne środowisko, problemy rodzinne czy alkoholowe) mogą być zagrożone wykluczeniem lub już weszły w konflikt z prawem. Twórcy programu wychodzą z założenia, że taka młodzież ma znacznie utrudniony start w dorosłe życie i bez pomocy z zewnątrz trudno jej będzie odnaleźć się na rynku pracy.

- Wielu młodym ludziom ciężko samodzielnie wyrwać się ze schematu własnych środowisk: nie popaść w nałóg czy konflikt z prawem, założyć rodzinę i zdobyć pracę – mówi Zygmunt Łopalewski, rzecznik Indesitu. – Mamy nadzieję, że Jonatan im w tym pomoże.

Jego uczestnicy przejdą szkolenia zawodowe, specjalistyczne kursy i praktyki w fabryce Indesit. Drugi element programu to atrakcyjne zajęcia sportowe i rekreacyjne, które mają nastolatkom zagospodarować wolny czas i dodatkowo ich motywować.

Jak wyłoniono pierwszą grupę? Była akcja plakatowa, spotkania w szkołach ponadgimnazjalnych. – Musieliśmy przekonywać i pokazywać, jak atrakcyjny jest nasz program, ale i tak niełatwo było skompletować grupę – mówi Szymon Nowak z fundacji „Jaś i Małgosia”, który koordynuje projekt i opiekuje się jego uczestnikami. Zanim program na dobre się rozpoczął, wykruszyło się troje uczestników. – Zauważyliśmy, że tym młodym ludziom bardzo trudno przełamać nawyki swoje, swoich bliskich i znajomych – mówi Szymon Nowak. – Wolą kombinować i chodzić na skróty, niż wziąć swoje sprawy we własne ręce.

Pilotażowa grupa spotyka się trzeci tydzień. – Przez pierwszy tydzień poznawaliśmy się i spotykaliśmy z kierownikami z Indesitu – opowiada opiekun grupy. – Uczestnicy przeszli też badania lekarskie i szkolenia z BHP. Drugi tydzień to były zajęcia sportowe: piłka, bilard, capoeira. Mieli też zajęcia praktyczne w fabryce Indesit. Część uczestników była na taśmie i poznała konstrukcję kuchenek, a cześć w magazynie, gdzie mogli się przyjrzeć pracy operatorów wózków widłowych.

Projekt zakończy się z początkiem września. – Wybrane osoby będą zatrudnione w Indesicie. Jest więc o co walczyć – mówi Nowak.

Wczoraj rano pilotażowa grupa „Jonatana” spotkała się na „orliku” przy Szkole Podstawowej nr 114. W drużynie Indesitu zagrał m.in. Fabio Pomella, dyrektor fabryki kuchenek, w której uczestnicy programu mają praktyki. – Mam nadzieję, że po tym programie staną się pełnoprawnymi członkami społeczeństwa i podejmą pracę w naszej firmie lub w innych przedsiębiorstwach – mówił Pomella.

Pierwsze podanie w tym meczu należało do ministra sprawiedliwości Krzysztofa Kwiatkowskiego, który patronuje programowi. Przed rozgrywką zapowiedział, że w ślady Indesitu chcą iść także inne firmy: – Napisałem do przedstawicieli organizacji biznesowych w Polsce, pokazując im ten dobry przykład. Mam już kilkanaście informacji, że w innych częściach kraju będą realizowane programy, wykorzystujące łódzkie doświadczenia z projektem „Jonatan”.

Źródło: Gazeta Wyborcza Łódź

Serwery uczelni były tak przeciążone, że nie wszyscy od razu dowiedzieli się, czy odnieśli sukces. Najbardziej zdesperowani jechali pod siedziby wydziałów, których władze, zgodnie z tradycją, wciąż wywieszają listy przyjętych na studia.

Umiarkowany tłok panował na Wydziale Budownictwa, Architektury i Ochrony Środowiska. Ten wydział dostał od rządu fundusze na prowadzenie kierunku „zamawianego”. Studenci tego kierunku mają szanse 1000 zł stypendium miesięcznie. Pieniądze trafią do lepszej połowy z 300 osób przyjętych na „rządowy” kierunek. Kryterium to wyniki z matury.

- Przyjechałem na uczelnię, żeby porównać liczbę zdobtych punktów z innymi przyjętymi na budownictwo – mówił Maciek Matuszyński, absolwent IV Liceum Ogólnoształącego w Łodzi. – Poza tym fajnie pochodzić po innych wydziałach, żeby sprawdzić, czy znajomi ze szkoły też się gdzieś dostawali. W internecie każdy może sprawdzić tylko siebie .

Tomek Głowacki, kolega Maćka, twierdzi, że na budownictwie pieniądze ze stypendium wcale nie są najważniejsze.

- Wprawdzie, gdy skończymy studia, stadiony na Euro 2012 będą już dawno gotowe, ale myślę, że spokojnie załapię się na budowę nowoczesnego obiektu ukochanego ŁKS-u – rozmarzył się Tomek.

Chłopak zdążył już poznać mury uczelni, ponieważ zdawał maturę w pierwszym roczniku, który wyszedł z Liceum Ogólnokształcącego Politechniki Łódzkiej.

20 miejsc pozostało jeszcze na wzornictwie, drugim kierunku zamawianym. Kandydaci, którzy złożą dokumenty na ten kierunek mają tym samym szansę na rządowe stypendium.

Ogółem Politechnika Łódzka ma jeszcze do rozdania 364 indeksów bezpłatnych studiów pierwszego stopnia. Najwięcej, bo 45 miejsc w kolejnej rekrutacji, jest na włókiennictwie, a 40 na ochronie środowiska proponowanej na Wydziale Chemicznym.

Na wolne miejsca uczelnia zacznie przyjmować dokumenty 29 lipca, skończy 6 września.

W zakończonym właśnie naborze każdy kandydat mógł próbować dostać się aż na 8 kierunków. Maturzysta układał je od najbardziej do najmniej pożądanego. Od wyników egzaminów maturalnych zależało, na jakim kierunku wylądował.

Łódzka uczelnia zachwala ten sposób naboru kandydatom, ponieważ każdy z nich wnosi tylko jedną opłatę rekrutacyjną. Jednak taki system ma także skutki uboczne.

Spotkany w poniedziałek Kuba nie dostał się na architekturę, zdobył za to indeks europeistyki, której tak naprawdę wcale nie chce studiować. Gdy maturzyście niemal łzy stawały w oczach, jego mama pod tablicą z z listami przyjętych na studia dyskutowała z pracownicą uczelni. Ta podpowiadała, żeby chłopak rozpoczął jakiekolwiek studia na Politechnice, bo łatwiej się przenieść z dowolnego kierunku na wymarzony, niż ponownie starać się o indeks.

Źródło: Dziennik Łódzki

Maturzyśli ich rodzice sprawdzali osobiście listy przyjetych na budownictwo (© Jakub Pokora

We wtorek o godz. 18 zapraszają na spacer po kampusie Politechniki Łódzkiej szlakiem architektury powojennej. Jan Salm z Instytutu Architektury i Urbanistyki PŁ zajmuje się problemami ochrony dziedzictwa kulturowego Łodzi oraz architekturą i urbanistyką dawnych Prus Wschodnich. Mirosław Wiśniewski to pracownik Instytutu Architektury i Urbanistyki PŁ.

Podczas spaceru wykładowcy Politechniki opowiedzą o tym, co w Łodzi powstało cennego w drugiej połowie XX wieku. Wskażą, co należy uznać dziś za błąd. Oprowadzą po kampusie powstałym po wojnie niemal od zera, co pozwoliło na stworzenie odważnych wizji architektonicznych i urbanistycznych. Miejsce zbiórki spacerowiczów to Rektorat Politechniki Łódzkiej.

Źródło: Dziennik Łódzki

Politechnika Łódzka często łączy architekturę starą i nową. (© archiwum)

- Od ostatniego badania minęło prawie 30 lat. Od tego czasu nieco się zmieniliśmy. Dorośli są grubsi, a młodzież zdecydowanie wyższa i szczuplejsza – mówi dr Elżbieta Mielicka z Instytutu Włókiennictwa w Łodzi, która pokieruje pracami.

Zmiany, o których mówi dr Mielicka, to jedna z przyczyn tego, że czasami tak trudno dobrać w sklepach właściwy rozmiar oddzeży. Ubrania wciąż się szyje na podstawie wymiarów, zdjętych z Polaków 25 lat temu.

Zespół naukowców z Instytutu Włókiennictwa zamierza uaktualnić bazy danych, zawierające informacje o wymiarach Polaków i opracować nowe tabele, adekwatne do aktualnego wyglądu społeczeństwa.

W listopadzie naukowcy chcą złożyć projekt do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

- Jeżeli będzie pomyślnie zrecenzowany i zaakceptowany do dofinansowania, pomiary zaczniemy w przyszłym roku. Opracowanie tabel to kwestia kolejnych kilku lat – zapowiada dr Mielicka.

Opracowanie ubioru na konkretną sylwetkę wymaga od projektantów i konstruktorów odzieży znajomości kilkudziesięciu cech wymiarowych ciała. Są one zależne od płci i wieku.

- Tabele wymiarów ciała, czyli tzw. tabele antropometryczne, wskazują nam najbardziej popularne rozmiary odzieży w społeczeństwie – tłumaczy dr Mielicka.

By przeprowadzić pomiary, Instytut Włókiennictwa jako pierwszy w Polsce kupił urządzenie do bezdotykowego skanowania ludzkiej sylwetki. Używane dotąd centymetr, kartka i długopis pójdą do lamusa. Zastąpi je nowoczesna bezdotykowa kabina.

Badacze instytutu już przeprowadzili pierwsze pomiary za pomocą nowego sprzętu. Do kabiny miało okazję wejść tysiąc osób w różnym wieku. Zmierzone w ten sposób wymiary porównano z wymiarami tych samych osób, mierzonych metodą manualną.

- Już wiemy, że metoda bezdotykowa się sprawdzi i może zostać zastosowana do ogólnopolskich pomiarów – podkreśla dr Mielicka.

Skanowanie ciała trwa 30 sekund. Mierzony przyjmuje w tym czasie dwie pozycje. W pierwszej musi stanąć w małym rozkroku i lekko unieść ręce jak przy trzymaniu ciężkich walizek. W drugiej należy oprzeć ręce na biodrach, jakby się tańczyło krakowiaka.

- Dzięki nowej metodzie naukowcom w bardzo krótkim czasie udaje się zebrać wiele danych pomiarowych. Uzyskujemy ponad sto różnych wymiarów ludzkiego ciała, zarówno długościowych, jak i obwodowych. Trójwymiarowy obraz sylwetki zostaje zachowany w pamięci komputera i może służyć dalszym analizom – tłumaczy dr Elżbieta Mielicka.

Proporcje i wymiary ciała są związane z warunkami życia, a te są różne w zależności od regionu Polski. – Dlatego planujemy, by ogólnopolskie pomiary były prowadzone przynajmniej w trzech różnych regionach kraju i uwzględniały stopień urbanizacji – duże miasto, małe miasto i wieś – zaznacza dr Mielicka. Jeśli naukowcy uzyskają pieniądze na dofinansowanie projektu, spędzą tygodnie, a może nawet miesiące, w podróżach do różnych części kraju. W tym czasie będą musieli zmierzyć kilkanaście tysięcy osób. Pomiary będą prowadzone przy konsultacjach antropologów.

Osoba skanowana odpowiada tylko na pytania o płeć i rok urodzenia. Informacje te będą wykorzystane do opracowania baz danych statystycznych.

- Każdy, kto przyjdzie się zmierzyć, musi się rozebrać do bielizny. Ale z szatni przechodzi się bezpośrednio do komory skanującej – wyjaśnia badaczka. – Gwarantujemy pełną intymność. Osoby, które wykonują pomiary, nie widzą mierzonej osoby.

W badaniach będą uczestniczyły osoby w wieku od 7 do ponad 65 lat.

- Młodsze dzieci trudno zmierzyć ze względu na konieczność bezruchu podczas badań – mówi Elżbieta Mielicka i dodaje, że w latach 80. było dożo prościej przeprowadzić pomiar. – Można było prowadzić badania w szkołach i zakładach pracy na odgórne polecenie. W tej chwili takiego nakazu nie ma. Na każde badanie trzeba mieć indywidualną zgodę lub akceptację rodziców.

Okazuje się też, że nawet bardzo szczupłe i zgrabne osoby krępują się wejść do kabiny. To poważne bariery, związane z akceptacją własnej sylwetki. Tymczasem im więcej osób pozwoli się zeskanować, tym większą bazę danych opracują naukowcy.

- Wyniki zarejestrowane w bazie danych możemy przetransferować do programu statystycznego, a następnie poddać je analizie – tłumaczy dr Mielicka.

Naukowcy posegregują społeczeństwo według płci i wieku.

- W każdej grupie wiekowej będziemy prowadzić analizy dotyczące średniego wzrostu, obwodu klatki piersiowej czy pasa. Dzięki temu dowiemy się, np. jaki średni wzrost mają kobiety między 19. a 29. rokiem życia – wyjaśnia badaczka.

Źródło: tekst Polska Dziennik Łódzki, zdjęcia Gazeta Wyborcza Łódź

PŁST nie będzie przypominać szkół z wielkimi nazwiskami w nazwie, które w ciągu ostatnich lat powstają w Warszawie, jak np. Warszawska Szkoła Filmowa Bogusława Lindy i Macieja Ślesickiego, czy Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. PŁST nie będzie szkołą prowadzącą roczne kursy przygotowujące do egzaminu do szkoły państwowej, jak choćby znane krakowskie Studio Lart, które z roku na rok może pochwalić się coraz lepszymi rezultatami.

PŁST to czteroletnia szkoła aktorska, której program przewiduje te same zajęcia co na wydziale aktorskim w łódzkiej szkole filmowej, wzbogacone o wykłady z psychologii czy z prawa autorskiego prowadzone przez specjalistów z Uniwersytetu Łódzkiego. Czesne to 1 tys. złotych miesięcznie. Zajęcia będą prowadzone głównie w siedzibie szkoły, czyli na ul. Kościuszki 41 i w Studio Tańca 4 You przy ul. Skargi 12. Jak szkoła poradzi sobie z brakiem własnej sceny, na której studenci mogliby grać dyplomy? W ramach czteroletnich studiów przewidziany jest półroczny staż w jednym z łódzkich teatrów. W którym? Sylwia Gaj, absolwentka wydziału aktorskiego łódzkiej szkoły filmowej i założycielka PŁST nie chce zdradzać. – My proponujemy dany teatr, ale student może sobie wybrać każdy inny. Pod warunkiem, że będzie on spełniał wymogi szkoły – wyjaśnia aktorka. Absolwenci szkoły po zdaniu egzaminu przed komisją Związku Artystów Scen Polskich będą mogli pochwalić się tytułem zawodowego aktora. – Staramy się już o prawa szkoły państwowej. Jeśli dostaniemy je w ciągu czterech lat, to student będzie zdawać egzamin dyplomowy u nas i otrzymają tytuł magistra sztuki – tłumaczy Gaj.

Jakie nazwiska kryją się za ŁPST? – Wykładowcami będą m.in. Ada Biedrzyńska, Ewa Kuklińska, Marek Kasprzyk, Zbyszek Zamachowski czy Paweł Królikowski. Poza tym uczyć będą aktorzy z łódzkich teatrów – mówi Gaj. I dodaje: – To moi przyjaciele jeszcze ze szkoły teatralnej. Wywodzimy się z jednego źródła, z łódzkiej filmówki. Mamy wspólną pasję – uwielbiamy uczyć młodzież, dlatego nie musiałam ich długo namawiać.

Co trzeba zrobić, żeby dostać się do PŁST? – Na zgłoszenia czekamy do 25 sierpnia. Trzeba przysłać nam świadectwo maturalne i coś, co roboczo nazywamy CV, ale ma to być przebieg działalności artystycznej kandydata, czyli udział w konkursach recytatorskich i dotychczasowe kontakty z teatrem. Podania będą oczywiście weryfikowane – tłumaczy założycielka szkoły. – Po weryfikacji będą prowadzone jeszcze dodatkowe spotkania z przyszłymi studentami.

Listę pierwszych 25 słuchaczy PŁST poznamy 30 sierpnia. Do zakończenia rekrutacji został jeszcze miesiąc, a do szkoły wpłynęło już ponad 450 zgłoszeń.

Szczegóły dotyczące wymaganych dokumentów już niedługo pojawią się na aktualizowanej właśnie stronie internetowej szkoły: www.plst.republika.pl.

Źródło: Gazeta Wyborcza Łódź

Zbigniew Zamachowski - jeden z wykładowców nowej szkoły

- Nasze miasto jest drugim, a czasem trzecim miastem pod względem liczby ludności w Polsce. Dlatego bardzo nam zależy na młodych ludziach. Inicjujemy programy, które przekonają młodzież, że warto tu się uczyć, pracować i zakładać rodziny – mówiła o Łodzi wiceprezydent Wiesława Zewald.

Wiceprezydent opowiedziała gościom z Wilna, Rustawi i Tel-Awiwu o łódzkich staraniach o uzyskanie tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w roku 2016. Wizyta w Urzędzie Miasta Łodzi była również okazja do wymiany prezentów i pamiątkowego zdjęcia.

W drugiej edycji spotkania, zorganizowanego przez Niezależne Zrzeszenie Studentów, odbywającego się pod hasłem „Piece of Hart” udział bierze młodzież z Wilna, Lyonu, Rustavi i Tel-Awiwu. Na co dzień angażują się oni w działalność społeczną i kulturalną. Wraz z członkami NZS i grupą 20 dzieci z łódzkich świetlic środowiskowych będą brać udział w warsztatach artystycznych, wycieczkach oraz rozwijać swoje umiejętności. Dla dzieci ze świetlic środowiskowych to ciekawa alternatywa spędzenia wolnego czasu w wakacje.

- Jesteśmy zadowoleni ze współpracy z urzędem Miasta, a w planach mamy rozwijanie tej inicjatywy. Nasi goście są bardzo ciekawi Łodzi i będą mieli okazję ją zwiedzić – mówiła Blanka Rudnicka z NZS.

Organizatorzy zaprosili wszystkich łodzian na finałowe show tegorocznego spotkania. „Giełda Sztuki”, czyli podsumowanie tygodniowych warsztatów odbędzie się na rynku Manufaktury (29 lipca, czwartek, w godz. 14 – 17). Prócz uczestników projektu na scenie zaprezentują się również zespoły: TonieMy, City Bum Bum i Capoeira Mundo Łódź. Odbędzie się również licytacja prac, a dochód z aukcji zostanie przeznaczony na pomoc dla ofiar tegorocznej powodzi. Ci, którzy zdecydują się wziąć udział w konkursach: o Łodzi, miastach partnerskich oraz sprawnościowych, mogą liczyć na nagrody. 

Źródło: www.uml.lodz.pl